Kuzyn Tomasza, Franciszek Lachowicki-Czechowicz sprzedał w 1742 roku dobra Hołoblewszczyzna innemu Tomaszowi Czechowskiemu, który z kolei sprzedał je Bronowskim, którzy byli właścicielami majątku w 1865 roku i prawdopodobnie pozostali nimi do 1939 roku.
W wyniku reformy administracyjnej w latach 1565–1566 Hołoblewszczyzna (dawniej również Ohłoblewszczyzna, Hołobliszki) weszła w skład powiatu oszmiańskiego województwa wileńskiego Rzeczypospolitej. Po II rozbiorze Polski w 1793 roku dobra te znalazły się na terenie powiatu oszmiańskiego (ujezdu) guberni wileńskiej. Po ustabilizowaniu się granicy polsko-radzieckiej w 1922 roku dobra Hołoblewszczyzna i wieś Multanka wróciły do Polski, należały do gminy Holszany w powiecie oszmiańskim województwa wileńskiego, od 1945 roku – w ZSRR, od 1991 roku – na terenie Republiki Białorusi.
W 1885 roku w Multance było 27 dusz rew., należała do dóbr Hołoblewszczyzna, własność Bronowskich. W 1905 roku liczyła 86 mieszkańców, 97 dziesięcin, własność LisieckiegoГошкевич И. И. Виленская губернія: Полный списокъ населенныхъ мѣстъ со статистическими данными о каждомъ поселеніи, составленный по оффиціальнымъ свѣдѣниямъ, Вильна, 1905, s. 225. W 1931 roku we wsi mieszkało 65 osób, w majątku mieszkało 29 osób, w folwarku – 6 osób.