Ta ostatnia nazwa, sugerująca niderlandzki źródłosłów, pojawia się na mapach Merkatora (1569) i Orteliusa (1570), przy czym ten pierwszy pokazuje dodatkową wyspę między Brasil a Maydą, a ten drugi „podstawia” Vlaanderen tam gdzie zazwyczaj lokowano Maydę. Ostatecznie około połowy XVI wieku utrwaliła się nazwa Mayda. Co do jej lokalizacji kartografowie nie byli zgodni i wyspa nieustannie „wędrowała” po Atlantyku, z czasem przesuwając się coraz bardziej ku wybrzeżom Ameryki Północnej. Wcześni żeglarze mieli poważne problemy z ustaleniem długości geograficznej i mapy mogą tę niepewność ukazywać; szerokość geograficzna wyspy była mniej więcej stała – lokowano ją na ogół na wysokości Bretanii. Pomimo położenia wyspy tak daleko na południe opisywano zagrożenia związane z szerokościami północnymi (lód itp.).

Humboldt wspominał w 1836 roku, że Mayda wciąż pojawia się na współczesnych mu mapach; jeszcze w 1906 roku wydano w Chicago mapę, na której znajdowała się Mayda, aczkolwiek nie jest jasne, czy była to utrwalona pomyłka geografów, czy informacja o charakterze historycznym.