Szczecinki hymenialne proste, ciemnobrązowe, grubościenne, wyrastające na obrzeżu hymenium. Mają średnicę 5,5–12 μm, długość do 300 μm i zazwyczaj są łatwe do obserwacji. W hymenium występują także liczne, szydłowate, zmodyfikowane szczecinki o nieco wydłużonej podstawie z bocznym nabrzmieniem. Szczecinki w tramie występują w rozproszeniu, są rzadkie, równoległe z rurkami, często trudne do zaobserwowania. Mają długość 30–120 μm i średnicę 5–8 μm. Zarodniki szerokoelipsoidalne, hialinowe, cienkościenne, nieamyloidalne, o rozmiarach 4–6 × 3–3,5 μm. Gatunki podobne W Polsce występuje kilka rdzawoporek o rozpostartych owocnikach. Rdzawoporka drobnopora jest ława do odróżnienia od innych, gdyż tworzy luźne strzępki na obrzeżu, a mikroskopowo po licznych szczecinkach w hymenium. Najbardziej podobna jest rdzawoporka gąbczasta (Fuscoporia obligua), ale ma wyraźnie większe pory i większe zarodniki. Czyreń ciemnordzawy (Phellinidium ferrugineofuscum) występuje tylko na drzewach iglastych, rdzawoporka żelazista (Fuscoporia ferrea) ma bardziej wydłużone, cylindryczne zarodniki i brak jej szczecinek. Czyreń rozpostarty (Phellinus punctatus) tworzy owocniki wieloletnie, bardziej zwarte, o kilku warstwach rurek i bardzo drobnych porach.
Występowanie i siedlisko Występuje głównie w Europie i Afryce Wschodniej.