Ostatni koncert pierwszej edycji festiwalu zakończył się regularną bitwą między ochroną i fanami punkowych zespołów, których występy na głównej scenie nieoczekiwanie odwołano, a także milicją. W efekcie aresztowano kierownika festiwalu Macieja Partykę. Zachęceni sukcesem pierwszej edycji organizatorzy postanowili powtórzyć Camping, zachowując podobną formułę i charakter imprezy. II Muzyczny Camping w Lubaniu odbył się w dniach 4–9 lipca 1980 roku. Program imprezy był analogiczny do poprzedniego. Przed południem odbywały się otwarte dla publiczności próby solistów i zespołów w amfiteatrze, po południu koncerty w obu domach kultury (Osadnik i Włókniarz), wieczorem natomiast całonocne maratony muzyczne w lubańskim amfiteatrze. Tym razem przygotowano sześć koncertów głównych (w 1979 roku były cztery), w tym aż trzy noce jazzowe. Dodatkowo na terenie położonego na zboczu Kamiennej Góry basenu, codziennie wieczorem odbywały się dyskoteki. Tym razem pogoda nie dopisała. Druga edycja festiwalu minęła pod znakiem deszczu, który zalewał namioty – bawili się tylko najwytrwalsi. Mimo to II Muzyczny Camping w Lubaniu należał do udanych – była to jego ostatnia edycja. W miesiąc po ostatnim festiwalu rozpoczęły się strajki na Wybrzeżu zakończone podpisaniem porozumień w Gdańsku i powstaniem Solidarności.