Die Schönbrunner, op. 200 – najsłynniejszy walc koncertowy Josepha Lannera, skomponowany pod koniec życia artysty.
Powstanie utworu Joseph Lanner skomponował walc Schönbruńczycy w 1842 roku. W Wiedniu w latach trzydziestych XIX wieku między zespołami muzycznymi Josepha Lannera i Johanna Straussa (ojca), a także między samymi kompozytorami trwała ostra konkurencja do tego stopnia, że rozmiłowana w muzyce publiczność wiedeńska podzieliła się na dwa obozy zwane potocznie Lannerianer i Straussianer. W konkurencji tej bardziej dynamiczny i przedsiębiorczy, choć być może mniej utalentowany Strauss (ojciec) zaczął stopniowo uzyskiwać przewagę nad romantycznym, lecz bardziej spokojnym swoim oponentem. Lanner odpowiedział wówczas nowo skomponowanym walcem koncertowym, który zatytułował Die Schönbrunner, tj. Schönbruńczycy.
Wkrótce po prawykonaniu walc zdobył w Wiedniu ogromną popularność. Niestety, kompozytor nie cieszył się długo wzrastającą popularnością, gdyż wiosną następnego roku zmarł podczas szalejącej w Wiedniu epidemii tyfusu.