Na wieść o tym Józef Maria uciekł z Döbling do Szwajcarii. Odwołał się od wszystkich wyroków do sądu w Bonn i został ponownie poddany badaniom. Według opinii pruskich specjalistów, profesora Karla Pelmana i doktora Friedricha Gustava Nöthela, książę bezspornie okazał się zdrów na umyśle. W połowie 1890 ostatecznie przywrócono mu wszystkie prawa obywatelskie. W wyniku działań procesowych wykazano, że książę od 1884 nie był poddawany badaniom kontrolnym, a samemu doktorowi Leidesdorfowi zarzucono przyjmowanie pokaźnych korzyści finansowych od Idy za podtrzymywanie orzeczenia o chorobie umysłowej jej małżonka. Księżnej udowodniono także bezprawne czerpanie nieograniczonych korzyści z majątku.
Mauzoleum na cmentarzu w Feistritz am Wechsel
Po śmierci Luizy Vecseghy książę sprowadził jej ciało do Feistritz am Wechsel i pochował na miejscowym cmentarzu w krypcie ufundowanego przez siebie mauzoleum. Budowla została wzniesiona w stylu neogotyckim przez wiedeńskiego kamieniarza i budowniczego Paula Wasserburgera. We wnętrzu znajduje się ołtarz z drewna dębowego, przed którym po bokach ustawiono dwa bliźniacze katafalki wykonane z brązowego marmuru. Na katafalku po prawej spoczywa wyrzeźbiona w białym marmurze, idealizowana, romantyczna w charakterze postać śpiącej Luizy. Autorem rzeźby był bliżej nieznany włoski rzeźbiarz.