Bronisław Krzyżanowski, ps. Bałtruk (ur. 7 lipca 1906 w Wilnie, zm. 20 grudnia 1983 we Wrocławiu) – dowódca oddziału „Baza-Miód”. Starszy syn Bronisława i Marii z Wojtkiewiczów.
Życiorys Absolwent Gimnazjum Humanistycznego im. Króla Zygmunta Augusta w Wilnie i Wydziałów Budownictwa Wodnego Politechniki Lwowskiej i Warszawskiej.
W czasie wojny, w jego domu w Ponaryszkach, mieszkała rodzina Eliasza Barana – żona Guta, Zeev (Włodek), Eli. Aresztowany w Wilnie w 10 lipca 1946 roku. Wyrokiem z 4 kwietnia 1947 roku skazany na dziesięć lat łagrów w polarnej strefie ZSRR. Do roku 1948 był w łagrze Siewpieczłag. Od 11 listopada 1948 do 25 listopada 1954 w Łagrze Minłag. W 1954 roku przewieziony do Poćmy, skąd 25 kwietnia 1955 roku pod eskortą odstawiony do granicy polskiej.
Po przyjeździe do Polski przekazano mu odznaczenia przyznane w czasie wojny Krzyż Walecznych i Order Krzyża Virtuti Militari.
Odznaczony, wraz z żoną Heleną z Cywińskich Krzyżanowską, izraelskim medalem „Sprawiedliwy wśród Narodów Świata”. Swoje wspomnienia z czasów wojny, przesłuchań i sądu wojennego opisał w książce Wileński matecznik.