Z importu pochodzą fragmenty amfor, brązowych i szklanych precjozów oraz bursztynu.
Znaleziska ludzkich piszczeli i czaszek świadczą o istnieniu specyficznego kultu zmarłych albo o uwielbieniu zmarłych przodków.
Do najcenniejszych zabytków należy złote kultowe drzewo znalezione w 1984 r. w północnej części oppidum. Miało drewniany pień z gałęziami, pokryty złotą folią oraz brązowe liście (bluszczu), pączki i owoce (żołędzie). Znajdowało się ono w drewnianej skrzyni, także dekorowanej złotą folią. Kultowe drzewo jest interpretowane jako porośnięty bluszczem młody dąb. Powstało w III w. p.n.e.
W 1999 r. w pobliżu świątyni odkryto skarb złotych (483 sztuk) i srebrnych monet, pochodzących z obszaru dzisiejszych Czech (plemię Bojów), broń i złoto (217 g) oraz trzy kółka z brązu. W listopadzie 2022 doszło do kradzieży skarbu z muzeum.
Posąg konia z II w. p.n.e. może być rzeźbą kultową. Inaczej niż podobne znaleziska skądinąd, była ona wykonana nie z brązu, ale z żelaznej blachy. Znaleziono jedynie głowę bez oczu (były wykonane z innego materiału) i fragmenty nóg.
Opis oppidum Oppidum Manching powstało na skrzyżowaniu dalekosiężnych szlaków handlowych wiodących ze wschodu na zachód i z północy na południe. Jest to drugie co do wielkości oppidum celtyckie w Niemczech, po oppidum Kelheim.