Fort Coenraadsburg lub Conraadsburg, znany również pod portugalską nazwą Fort São Tiago da Mina i jako Fort St. Jago – fortyfikacja zbudowana w 1652 roku w Elminie do obrony Holenderskiego Złotego Wybrzeża i ochrony pobliskiego Fortu Elmina przed atakiem. Fort powstał na miejscu wcześniejszego portugalskiego kościoła warownego, spalonego przez Holendrów w bitwie pod Elminą w 1637 roku. W 1872 roku wraz z całym Złotym Wybrzeżem.
W 1979 roku, wraz z został wpisany na listę światowego dziedzictwa UNESCO.
Historia Pierwociny fortu stanowiła portugalska faktoria handlowa, założona w 1555 roku na miejscu współczesnej Elminy. W ciągu kolejnych dziesięcioleci stała się ona ważnym centrum handlu niewolnikami. Na jej obrzeżach, na wzgórzu, w latach 1555–1558 powstał kościół warowny. W 1637 roku Holendrzy zdobyli wzgórze, z którego rozpoczęli bombardowanie pozostałych fortyfikacji w okolicy, które wkrótce poddały się. Zdobywszy całą kolonię, by uniemożliwić ponowne wykorzystanie wzgórza przeciwko pobliskim umocnieniom, nowi właściciele Złotego Wybrzeża wzmocnili wzgórze szańcami ziemnymi. Wzgórze, znacznie wyższe od pobliskiego zamku w Elminie, położone było od niego na odległość strzału z muszkietu, wobec czego oba ufortyfikowane punkty mogły wspierać się nawzajem ogniem dział i broni ręcznej.