W dniu 8 kwietnia 1963 roku został odkryty, a następnie zbadany przez lokalne władze, grobowiec „na polu bezpośrednio przylegającym od wschodu do nowej szkoły wiejskiej”. W grobowcu znajdowały się przedmioty zarówno punickie jak i rzymskie, w tym „lampa z trzeciego wieku, szklane unguentarium … oraz duża amfora (...) przedzielona na pół, będąca sarkofagiem dziecka”.
Przed rokiem 1961, kiedy to „ślady murów i trochę ceramiki ujrzało światło dzienne” podczas budowy nowej szkoły dla miasteczka, nie były widoczne na polach żadne ślady antycznych pozostałości. Dochodzenie władz lokalnych uznało szczątki za „niewielkie” i nie podjęto dalszych działań. Odkrycie większej liczby szczątków zostało ponownie zgłoszone w roku 1964, zidentyfikowano je jako „budynek punicko-rzymski”. Przebadano trzy główne elementy znaleziska – dużą cysternę na wodę, ciąg kamiennych kanałów wodnych oraz mur fundamentu, który został oddzielony od pobliskiego chodnika rowem. Później prace archeologiczne przy resztkach rzymskiej willi przeprowadzono w latach 1972–1976, a następnie od roku 2006.