Kompozycja wyraźnie podzielona na dwie płaszczyzny oraz zestawienie wymiarów – boskiego i ziemskiego to typowe zabiegi barokowe. Wczesne malarstwo Goi jest sztywne, a linia ciężka, co jest widoczne zwłaszcza w postaciach świętego i papieża. Pozy postaci są sztuczne i nieco górnolotne. Większą zręcznością i jakością chromatyczną charakteryzuje się przedstawienie dzieci. Widoczny jest wpływ pierwszego nauczyciela Goi José Luzána; neapolitańsko-rokokowy charakter zdradzają pastelowe barwy ubrań chłopców stojących z prawej strony.
Atrybucja wzbudza wątpliwości u niektórych znawców Goi, podczas gdy inni uznają obraz za dzieło z lat młodości i okresu nauki.
Przypisy
Kategoria:Święty Alojzy Gonzaga na obrazach Kategoria:Obrazy w Museo de Zaragoza Kategoria:Obrazy religijne Francisca Goi