Chaim Chalef (ur. 1921 w Grodnie, zm. ok. 1979 w Jerozolimie w Izraelu) – polski artysta malarz pochodzenia żydowskiego.
Życiorys Urodził się w rodzinie Barucha i Elki Chalefów, jego ojciec był rytualnym rzeźnikiem przygotowującym koszerne mięso i wędliny, a także snycerzem. Pochodził z rodziny artystów, którzy m.in. stworzyli płaskorzeźby w Wielkiej Synagodze w Białymstoku. Od dzieciństwa wykazywał talent plastyczny, mając szesnaście lat po raz pierwszy wystawił swoje prace na dwóch wystawach w Białymstoku. W 1937 poślubił Jaffę Waynick, której rodzina pochodziła z Leeds, para zamieszkała w Białymstoku w domu przy ulicy Jurowieckiej 5. Po wybuchu II wojny światowej Chaim Chalef walczył podczas kampanii wrześniowej, aresztowany przez hitlerowców został uwięziony w obozie przejściowym w Lublinie przy ulicy LipowejMemorial to the Victims of the Lipowa 7 Labor Camp, a następnie uwięziony w obozie Auschwitz-BirkenauJudith Maier "Father" Kollublin. Po dwóch latach Jaffa przekonana, że mąż zginął wyjechała do Kowna, gdzie ponownie wyszła za mąż i urodziła syna, któremu nadała imię Chaim, na cześć pierwszego męża. Chaim w obozie poznał kobietę, z którą miał syna Beniamina, oboje nie przeżyli warunków obozowych. Chalefa uratował talent plastyczny, tworzył rytowane portrety hitlerowców, którzy wysyłali je bliskim.