Bernhard Laum (ur. 12 kwietnia 1884 w Velen, zm. 22 października 1974 w Marburgu) – niemiecki historyk i archeolog, specjalista od antyku greckiego i rzymskiego; doktor z zakresu historii antycznej (1908), doktor habilitowany w zakresie historii ekonomii (1917).
Życiorys Bernard Laum był synem młynarza Franza Laumana i Josefine Welsing. Ukończył szkołę średnią (Dorstener Gymnasium Petrinum) i zdał maturę w Dorsten w Nadrenii Północnej-Westfalii. Następnie studiował archeologię i filologię klasyczną na uniwersytetach w Bonn, Monachium i Strasburgu. Na Uniwersytecie Strasburskim napisał pod kierunkiem rozprawę doktorską Stiftungen in der griechischen und römischen Antike (Fundacje w starożytnej Grecji i Rzymie). Po ukończeniu studiów i uzyskaniu stopnia doktora w 1908 roku rozpoczął pracę w Niemieckim Instytucie Archeologicznym (Deutsches Archäologisches Institut). Jako stypendysta instytutu odbył podróż badawczą do Grecji i Azji Mniejszej, której owocem była wydana w 1928 książka Das Alexandrinische Akzentuationssystem.