Według armatę 75 mm zamontowano podczas remontu po uszkodzeniu zakończonego 28 kwietnia/11 maja zamiast armaty 47 mm, natomiast w starszej publikacji umiejscawiają to nieprecyzyjnie na przełomie czerwca i lipca, a armatę zamontowano według nich „widocznie” na miejscu aparatu torpedowego..
Załoga okrętu liczyła od 51 do 58 oficerów, podoficerów i marynarzy. Początkowo liczyła etatowo w marynarce rosyjskiej 52–53 osoby, w tym czterech oficerów.
Służba „Silnyj” został wcielony do służby w Marynarce Wojennej Imperium Rosyjskiego po zakończeniu prób w grudniu 1903 roku, bazując w Port Artur. Wraz z innymi niszczycielami tego typu należał do Flotylli Syberyjskiej, która po wybuchu wojny rosyjsko-japońskiej weszła w skład I Eskadry Oceanu Spokojnego. Został przydzielony do 2. oddziału niszczycieli, grupującego okręty typu Sokoł. Po otwierającym wojnę nocnym ataku torpedowym niszczycieli japońskich, po północy niszczyciele rosyjskie poszukiwały bezskutecznie okrętów japońskich, przy czym „Silnyj” został omyłkowo ostrzelany przez własny krążownik „”, ale nie poniósł szkódTak według , natomiast wyjścia „Silnego” w morze w nocy na 27 stycznia nie potwierdza ani .. W ciągu następnego dnia niszczyciele z „Silnym” wzięły udział w bitwie morskiej pod Port Artur, ale nie zostały ostatecznie użyte do ataku torpedowego, mimo takiego zamiaru.