Okręt był czterokominowym niszczycielem z taranowym dziobem. Od innych okrętów typu wyróżniał się dodanym w kwietniu (lub czerwcu) 1904 roku lekkim podwyższonym mostkiem za masztemWedług osłonięty mostek zamontowano podczas remontu po uszkodzeniu zakończonego 28 kwietnia/11 maja 1904 roku, natomiast umiejscawiają to nieprecyzyjnie na przełomie czerwca i lipca.. Długość całkowita wykonanego ze kadłuba wynosiła 57,91 metra, szerokość 5,64 metra i zanurzenie 2,29 metra. Wyporność normalna wynosiła 240 ton, a pełna 258 ton. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 3800 KM, poruszające dwie śruby. Parę dostarczało osiem kotłów wodnorurkowych typu Yarrow. Prędkość projektowa wynosiła 26,5 węzła, natomiast „Silnyj” rozwinął podczas prób maksymalną prędkość średnią około 27 węzłów. Pełny zapas węgla wynosił 60 ton. Zapewniał on zasięg wynoszący od 450 do 660 Mm przy prędkości 13 węzłów.