A Political History of the Lycians and Their Relations with Foreign Powers (c. 545-362 B.C.). Leiden: Brill Academic Publishers, 1998, s. 145-146. Wcześniej Hans Volkmann przypisywał go licyjskiemu Peryklesowi (Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike. T. 3. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 1100, 39-40)..
Dość wcześnie też podejmowano kolejne próby odtworzenia przypuszczalnego wyglądu zabytku – m.in. Charles Fellows (1845), Edward Falkener (1855), Josef Durm (1881), George Niemann (1921), Fritz Krischen (1923) oraz Pierre Coupel i Pierre Demargne (1969). Mimo to rekonstrukcja budowli we wszystkich szczegółach wciąż jeszcze nie jest pewnaLexikon der Kunst, dz. cyt., s. 525..
Opis zabytku Właściwy monument – niewielka świątynia grobowa typu perypteros (z pojedynczą kolumnadą), zbudowana w porządku jońskim, wzniesiona została na wysokim czworobocznym cokole, zbudowanym z bloków wapienia z nałożonymi kilkoma warstwami płyt z marmuru paryjskiego, z których dwie zdobiono płaskorzeźbami (fryz mniejszy i większy). Pierwszy przebiega pod samym gzymsowaniem, nad którym biegła kolumnada, drugi sięga górną krawędzią połowy wysokości cokołu (choć kolejność ich nie jest całkowicie pewna).