Do budowy przystąpiono tam z dużym opóźnieniem, przy czym okazało się, że znaki ułatwiające montaż szkieletu niszczycieli Zakładów Iżorskich są niewidoczne i znaczną część robót trzeba wykonać na nowo. W efekcie, jako pierwsze ukończono tam analogiczne niszczyciele produkcji .
Stępkę pod budowę „Drozda” położono w Port Artur 12/25 lutego 1902 roku, jako pierwszego spośród niszczycieli Zakładów Iżorskich. Już jednak 9/22 marca 1902 roku niszczyciel przemianowano na „Raziaszczij” (ros. Разящий, pol. rażący), w związku ze zmianą schematu nazewnictwa niszczycieli i rezygnacją z nazw ptaków i zwierząt. Okręt został zwodowany roku, a 20 maja 1903 roku ukończył . Niszczyciel został formalnie odebrany przez skarb cesarski roku.
Dane taktyczno-techniczne
Okręt był czterokominowym niszczycielem z taranowym dziobem. Długość całkowita wykonanego ze kadłuba wynosiła 57,91 metra, szerokość 5,64 metra i zanurzenie 2,29 metra. Wyporność normalna wynosiła 240 ton, a pełna 258 ton. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 3800 KM, poruszające dwie śruby, do których parę dostarczały cztery kotły Yarrow. „Raziaszczij” rozwinął podczas prób maksymalną prędkość średnią 27 węzłów. Pełny zapas węgla wynosił 60 ton.