Formalnie początkowo klasyfikowane były w Rosji jako torpedowce, przed wyodrębnieniem w 1907 roku klasy niszczycieli (dosłownie: torpedowców eskadrowych, ros. eskadriennyj minonosiec), aczkolwiek faktycznie od początku nazywane były niszczycielami.
Budowę niszczyciela zamówiono roku w w Petersburgu jako jednego z dziewięciu budowanych tam okrętów tego typu przeznaczonych do wysłania w stanie rozmontowanym na Daleki Wschód. Budowę rozpoczęto tam według niektórych źródeł w 1899 roku. Pod koniec 1900 roku okręt w częściach przewieziono wraz z innymi statkiem do Port Artur. Stępkę pod jego budowę na miejscu położono w 1901 roku. Pierwotnie nosił nazwę „Gracz” („Грач”, pol. gawron), lecz po zmianie nazewnictwa rosyjskich niszczycieli roku przemianowano go na „Storożewoj” („Сторожевой”, pol. stróżujący, strażnik). Okręt został zwodowany . W 1902 roku niszczyciel rozpoczął , osiągając podczas nich prędkość około 27 węzłów. roku został odebrany przez skarb cesarski.
Dane taktyczno-techniczne