W nocy z 24 na „Skoryj” wraz z siostrzanym „Strojnym” zaatakował przeprowadzające w Zatoce Tahe operację minowania japońskie okręty, wystrzeliwując niecelną torpedę w stronę pomocniczej kanonierki. W nocy z 27 na niszczyciel (wraz z siostrzanymi okrętami „Rieszytielnyj”, „Smiełyj” i „Strojnyj”) wziął udział w nierozstrzygniętej bitwie z japońskimi niszczycielami z 2 dywizjonu pod Port Artur. „Skoryj” z 10 niszczycielami i krążownikiem „Nowik” wziął udział w potyczce z 16 japońskimi niszczycielami i torpedowcami, bez strat po obu stronach. „Nowik”, „Otważnyj” i „Griemiaszczij” w eskorcie dziewięciu niszczycieli (w tym „Skorego”) udały się do Zatoki Melanhe w celu ostrzału japońskich wojsk lądowych, ścierając się z japońskimi niszczycielami z 1 i 3 dywizjonu i torpedowcami z 10 i 14 dywizjonu. Rankiem „Skoryj” wraz z pięcioma innymi niszczycielami uczestniczył w trałowaniu toru wodnego z Port Artur, by umożliwić głównym siłom I Eskadry opuszczenie bazy w celu wykonania przejścia do Władywostoku. W dniach i „Skoryj” w składzie zespołu kadm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Skoryj (1903) · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.