Wraz z utworzeniem niepodległego państwa Izrael, stał się żołnierzem Sił Obronnych. W czasie wojny o niepodległość Izraela służył najpierw jako zastępca dowódcy batalionu w brygadzie Aleksandroni, a następnie był dowódcą batalionu w brygadzie Karmeli. Walczył na północnym froncie, brał udział w zdobywaniu Nazaretu. W 1951 został szefem sekcji w Departamencie Operacji Sztabu Generalnego. Ukończył Szkołę Sztabu Wojskowego we Francji, a po powrocie do kraju stanął na czele zespołu, który doprowadził do powstania jej izraelskiego odpowiednika, w latach 1954 – 1956 był jej pierwszym dowódcą. W 1957 został dowódcą sztabu Centralnego Dowództwa, w tym samym roku wyjechał do Ameryki Północnej, gdzie do 1960 był attaché wojskowym w Stanach Zjednoczonych i Kanadzie. W latach 1960–1961 był dowódcą brygady Golani.