eskadriennyj minonosiec).
Okręt zbudowany został w w Kołpinie pod nazwą „Nyrok” (Нырок, pol. hełmiatka). Był jednym z dwóch pierwszych zbudowanych tam niszczycieli tego typu, jeszcze według oryginalnych planów, bez przedłużonego o 2 metry kadłuba. Budowę prowadzono pod numerami stoczniowymi 15 i 16. Prace konstrukcyjne, podawane jako data położenia stępki, rozpoczęły się jesienią 1896 roku, lecz faktycznie budowę kadłuba rozpoczęto wiosną 1897 roku. Okręt został zwodowany roku. W latach 1899–1900 prowadzone były jego , po których przerobiono kotły okrętu z opalania paliwem płynnym na węgiel, co spowodowało opóźnienia. 9 marca 1902 roku zmieniono pierwotne „ptasie” nazwy okrętów i do służby w Marynarce Wojennej Rosji przyjęto go w maju 1902 roku, już pod nazwą „Porażajuszczij”.
Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, czterokominowym niszczycielem z taranowym dziobem. Długość całkowita wykonanego ze kadłuba wynosiła 57,91 metra, szerokość 5,64 metra i zanurzenie 2,29 metra. Wyporność normalna wynosiła 220 ton, a pełna 240 ton. Okręt napędzany był przez dwie maszyny parowe potrójnego rozprężania o mocy 3800 KM, do których parę dostarczało osiem kotłów Yarrow. Dwuśrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 26,5-27,5 węzła.