Nazwa grzyby kortycjoidalne pochodzi od słowa cortex oznaczającego korę. Czasami nazywane bywają także grzybami powłocznikopodobnymi lub powłocznikokształtnymi. Należą do grupy grzybów afylloforoidalnych. Są wśród nich zarówno gatunki o bazydiokarpach jednorocznych, jak i wieloletnich (tzw. huby). Są jednymi z głównych gatunków grzybów rozwijających się na martwym drewnie w lesie. W czasie badań mykologicznych w Kaszubskim Parku Krajobrazowym (KPK) stwierdzono 77 gatunków tych grzybów rozwijających się na buku, a na drewnie sosny zwyczajnej w zaawansowanym stopniu rozkładu oprócz pospolitych gatunków znaleziono wiele rzadkich gatunków grzybów kortycjoidalnych: Amylocorticium cebennense, Aphanobasidium subnitens, Ceraceomyces microsporus, Ceratomyces tessulatus, Ceratomyces violascens, Globulicium hiemale, Hyphodontia alutaria, Kneiffiella subalutacea, Peniophorella tsugae i Trechispora subsphaerospora.
Charakterystyczną cechą tej grupy grzybów jest rozwój owocników przez cały rok, z wyjątkiem okresów przymrozków. W czasie badań mykologicznych w KPK w zimie 2007/2008 r. w grudniu znaleziono 77 gatunków, a w lutym 93 gatunki rozwijające się głównie na dolnej stronie leżących na ziemi pni i grubszych gałęzi.