Julian Steinhaus (Julius Steinhaus, ur. 6 lipca 1865 w Warszawie, zm. 16 maja 1922 w Schaerbeek) – polski i belgijski lekarz oraz przyrodnik, autor prac naukowych, tłumacz.
Życiorys Syn Teodora Steinhausa (Sztajnhausa, 1830–1891) i Anny z Herszfeldów. Uczył się w V Gimnazjum w Warszawie, a następnie studiował medycynę na Cesarskim Uniwersytecie Warszawskim, otrzymując tytuł lekarza cum eximia laude w 1892 roku. Potem pracował jako asystent w zakładzie anatomii patologicznej u Łukjanowa i jako prosektor Szpitala Starozakonnych w Warszawie. W 1906 roku na stałe wyjechał do Belgii, od 1913 roku miał belgijskie obywatelstwo. Był profesorem w Institut Meurice w Brukseli i kierownikiem pracowni patologicznej przy Clinique Saint Jean. Zmarł w 1922 roku, pochowany jest na Cmentarzu Schaerbeek. Jedyny życiorys Steinhausa opracował Cezary W. DomańskiCezary W. Domański: „Steinhaus, Julian” W: .
Przetłumaczył na język polski prace Ribota, Büchnera, Haeckela i Jägera. Opracował słownik angielsko-esperancki (1888).
Poza medycyną zajmował się również mykologią i protistologią. Opisał nowe dla nauki gatunki grzybów: Amanita roseola, Russula acris i Russula polonica, a także pierwotniaka Eimeria salamandrae. Na jego cześć nazwano gatunek Lepiota steinhausii.