Był również organizatorem wielu lokalnych wydarzeń, imprez, festynów, zapoczątkował coroczne „Jarmarki Bierutowskie”, będące czasem promocji lokalnych firm, rzemieślników, oraz prezentowania artystów, osiągnięć młodzieży szkolnej. Wykonał elementy nowego wyposażenia (m.in. żyrandole, zdobienia sklepień nawy głównej, konfesjonały) do poewangelickiej fary św. Katarzyny Aleksandryjskiej w Bierutowie przejętej w 1982 z rąk władz PRL na cele religijne. Na przełomie XX i XXI w. dokonał rozbiórki pomnika wdzięczności Armii Czerwonej w parku w Bierutowie (Armia Czerwona w 1945 spaliła zabytkowe centrum Bierutowa, które w czasie wojny nie zostało naruszone przez działania wojenne, a pomnik powstał z nakazu centralnych władz komunistycznych).
W 2002 został pierwszym po II wojnie światowej Burmistrzem Bierutowa wybranym w bezpośrednich demokratycznych wyborach powszechnych. Na swojego zastępcę powołał Grzegorza Michalaka. Piastując urząd Burmistrza Bierutowa doprowadził do renowacji wieży ratuszowej, która zyskała nowy wygląd elewacji, oraz zegar. Koszty zostały pokryte przez składki mieszkańców i budżet gminy. Podjął także działania wspomagające rozwój turystyki w gminie Bierutów, m.in. poprzez utworzenie oferty rekreacji dla m.in. mieszkańców aglomeracji wrocławskiej, opartej na wykorzystaniu rzeki Widawa.