Kościół Santa Maria della Carità (nazwa w pol. kościół Matki Bożej Miłosierdzia) – były rzymskokatolicki kościół w Wenecji, w dzielnicy (sestiere) Dorsoduro). Administracyjnie należał do patriarchatu Wenecji. Stanowi część kompleksu architektonicznego, na który składa się, oprócz niego, siedziba scuoli pod tym samym wezwaniem oraz klasztor kanoników laterańskich. Zakon władający klasztorem został zniesiony w 1768 roku, po czym ten sam los spotkał kościół. Cały kompleks podupadł wraz z upadkiem Republiki Weneckiej. Na mocy dekretów napoleońskiego Królestwa Włoch został w 1807 roku przekazany na potrzeby wystawiennicze miejscowej Akademii Sztuk Pięknych (Accademia di Belle Arti di Venezia), która po jego wyremontowaniu otworzyła w nim w 1817 roku swoją galerię sztuki – Gallerie dell’Accademia. Historia Pierwotny kościół i klasztor Pierwszy udokumentowany kościół wraz z klasztorem na tym miejscu został założony w 1134 roku przez pewien zakon augustiański z Rawenny, chociaż według tradycji istniał przedtem w tym miejscu drewniany kościół, wzniesiony dla przechowywania cudami słynącego wizerunku Madonny. Według podań w klasztorze w 1177 roku miał znaleźć schronienie papież Aleksander III, który potajemnie opuścił Rzym, aby uciec przed gniewem swego wroga, cesarza Fryderyka Barbarossy.