Po wyzwoleniu był współorganizatorem Powiatowej i Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie. We wrześniu 1944 został powołany na stanowiska wicewojewody rzeszowskiego i pełnił obowiązki pełnomocnika ds. reformy rolnej w powiecie rzeszowskim. W 1945 został wybrany prezesem Wojewódzkiego Zarządu SL (lubelskiego). Po odbyciu kursu administracyjnego, do 1949 był starostą powiatowym w Brzozowie. Następnie był prezesem Wojewódzkiego Zarządu SL w Rzeszowie, a po zjednoczeniu ruchu ludowego był wiceprezesem Wojewódzkiego Komitetu Zjednoczonego Stronnictwa Ludowego. Był zastępcą przewodniczącego WRN, a następnie pracował w wiejskiej spółdzielczości jako kierownik Wydziału Skupu i dyrektor Wojewódzkiego Związku Spółdzielni MleczarskichMichał Ostrowski Nowiny Dziennik Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej. Nr 162(10375) (str. 2).

22 kwietnia 1961 został wybrany na przewodniczącego Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w Rzeszowie (z uprawnieniami wojewodyNa podstawie Ustawy z dnia 20 marca 1950 o terenowych organach jednolitej władzy państwowej, funkcja wojewody, aż do 1973 była zniesiona, a jego obowiązki przejęli przewodniczący Prezydiów WRN.)Pierwsza w nowej kadencji sesja WRN obradowała w Rzeszowie.