h) umowa zawarta w ramach wielostronnego systemu, który kojarzy lub ułatwia kojarzenie wielu transakcji kupna i sprzedaży instrumentów finansowych w rozumieniu definicji z art. 4 ust. 1 pkt 17 dyrektywy 2004/39/WEDyrektywa 2004/39/WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 21 kwietnia 2004 r. w sprawie rynków instrumentów finansowych (Dz.U. L 145 z 30.4.2004, str. 1), zgodnie z regułami innymi niż uznaniowe, i który podlega jednemu prawu, podlega temu właśnie prawu.
Zakres prawa właściwego Zgodnie z art. 12 ust. 1 rozporządzenia prawo właściwe dla umowy (tzw. statut kontraktowy) ma zastosowanie w szczególności do: jej wykładni; wykonywania wynikających z niej zobowiązań; w granicach uprawnień przyznanych sądowi przez prawo procesowe, skutków całkowitego lub częściowego niewykonania tych zobowiązań, łącznie z określeniem wysokości szkody, w zakresie, w jakim rozstrzygają o tym przepisy prawa; różnych sposobów wygaśnięcia zobowiązań oraz przedawnienia i utraty praw wynikającej z upływu terminów; skutków nieważności umowy. Artykuł ten należy interpretować w ten sposób, że poszukując np. reguł wykładni umów czy też skutków nieważności umowy należy odnieść się do postanowień statutu kontraktowegoM. Pazdan, Prawo prywatne międzynarodowe, Warszawa 2017, s. 228.. Ust.