Twierdza poważnie ucierpiała podczas wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1768-1774. Oblężenie twierdzy w 1770 r. trwało dwa miesiące i obie strony poniosły w nim znaczne straty – zginęło 6 tys. atakujących Rosjan i 5 tys. tureckich obrońców. W listopadzie 1789 r. Grigorij Potiomkin ponownie zajął twierdzę i został za to nagrodzony przez carycę Katarzynę II złotym wieńcem laurowym.
Podczas kolejnej wojny rosyjsko-tureckiej w latach 1806–1812 twierdza została poważnie uszkodzona po raz kolejny. Na mocy traktatu bukareszteńskiego w 1812 r. twierdza i miasto Bendery razem z całą Besarabią zostały włączone do Imperium RosyjskiegoCh. King, The Moldovans. Romania, Russia and the Politics of Culture, Hoover Institution Press, Stanford University Press, Stanford 2000, , s. 21..
Twierdza w Imperium Rosyjskim W 1818 r. do Bender przybył car Aleksander I, natomiast dziesięć lat później – car Mikołaj I. W Imperium Rosyjskim forteca posiadała pierwotnie status twierdzy I klasy. Mimo to nie przeprowadzono w niej żadnych prac modernizacyjnych. Ograniczono się do wzniesienia w 1833 r. wojskowej cerkwi św. Aleksandra Newskiego. Po wojnie rosyjsko-tureckiej 1877–1878 r. straciły położenie strategiczne. W 1897 r.