Po wybuchu II wojny światowej podczas kampanii wrześniowej 1939 pełnił funkcję dowódcy II batalionu piechoty w składzie 1 pułku piechoty KOP. Został ranny w walkach z Niemcami: według jednego źródła pod m. Wysoka 2 września 1939, według innego 5 września pod Wiśniową lub 6 września pod Bochnią. Dostał się do niemieckiej niewoli. W 1941 przebywał w Oflagu II E Neubrandenburg, a w następnym roku w Oflagu VI B Dössel.
Ordery i odznaczenia Złoty Krzyż Zasługi (11 listopada 1938) „za zasługi w służbie Korpusu Ochrony Pogranicza”. Medal Niepodległości (16 marca 1937) „za pracę w dziele odzyskania niepodległości” - tu błędnie jako kpt. Szczepan Jamka. Srebrny Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz. 636 „w uznaniu zasług, położonych na polu pracy w poszczególnych działach wojskowości”.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Dowódcy batalionów Korpusu Ochrony Pogranicza Kategoria:Jeńcy Oflagu VI B Dössel Kategoria:Majorowie piechoty II Rzeczypospolitej Kategoria:Odznaczeni Medalem Niepodległości Kategoria:Odznaczeni Srebrnym Krzyżem