Charakterystyczną cechą jest to, że w miejscu, w którym rośnie powoduje w pniu zaatakowanych drzew powstawanie charakterystycznych, podłużnych zagłębień.
Hymenofor rurkowy, gładki, równy, u młodych owocników skośny, u starych poziomy, o barwie od cynamonowej do brązowej, czasami ciemnobrązowej. Pory regularne, okrągłe lub elipsowate, bardzo drobne, w liczbie 4–6 na 1 mm. Pojedynczy por ma wewnętrzną średnicę 0,10–0,14 mm, jego ścianka około 0,05–0,10 mm. Krawędzie porów matowe, zaokrąglone. Starsze rurki wypełnione są kremową warstwą grzybni.
Kontekst u młodych owocników ma grubość 1–2 cm, barwę od jasno sepiowej do umbrowej. Przejściowa warstwa między kontekstem a rurkami jest bardzo miękka.
Cechy mikroskopowe System strzępkowy dimityczny. Strzępki w konekście proste, hialinowe, cienkościenne, o średnicy 2–3 μm. Strzępki szkieletowe grubościenne, o barwie od złotej do rdzawobrunatnej, o średnicy 3–6 μm. ze sprzążkami. Strzępki w tramie podobne, ale węższe, o średnicy 3–4 μm. Strzępki w subikulum ciemnobrązowe, gęste, często drobne i zdeformowane, o częściowo rozpuszczonej ścianie. Mają długość, 15–22 μm i szerokość 6–9 μm. Podstawki maczugowate, 4-sterygmowe, o rozmiarach 0–13 × 5–7 μm, z prostą sprzążką bazalną. Zarodniki szerokoelipsoidalne, hialinowe, cienkie lub lekko grubościenne, nieamyloidalne.