Zagranica zareagowała z największym oburzeniem na nacjonalizację przemysłu, a media zagraniczne potępiły wywłaszczenie.
Popularność Obote spadała wraz z kolejnym krokami prezydenta ku gospodarce socjalistycznej. W lipcu 1971 roku, kiedy Obote przebywał na konferencji szefów państw brytyjskiej Wspólnoty Narodów (ang. The Commonwealth) w Singapurze, generał Idi Amin, przy wsparciu Wielkiej Brytanii i Izraela, obalił rząd i przejął wszystkie funkcje w państwie, stając się dyktatorem Ugandy. Obote znalazł schronienie u prezydenta Tanzanii Juliusa Nyerere w Dar es Salaam.
Dokumenty programowe Główne założenia strategii zwrotu w lewo zostały ustanowione w pięciu dokumentach (przedstawionych poniżej w porządku chronologicznym): Dokument # 2 Proposals for National Service (pol. „Propozycje Służby Narodowej”) – dokument nawoływał do powołania do życia Ministerstwa Służby Narodowej, szeregu ośrodków (obozów) kształcenia na szczeblu narodowym, regionalnym i lokalnym oraz farm państwowych. Wszyscy absolwenci, a także ci którzy przerwali szkołę, mieli mieć obowiązek służby przez 2–4 lata. Dokument został przedłożony Narodowej Radzie Narodowego Kongresu Ugandy (ang. Uganda People's Congress, UPC) jako pierwszy – 3 października 1969 roku. Dokument # 1 Common Man's Charter (pol.