Fortepiany konkursowe Pianiści mogli wybrać fortepian, na którym grali podczas konkursu, spośród pięciu instrumentów, wybranych przez jury. Największym uznaniem w etapie I cieszył się fortepian marki Érard, który wybrało 21 pianistów, następnie Pleyel – 19 pianistów, Buchholtz – 13 pianistów, John Broadwood & Sons – 10 pianistów i Graf – 3 pianistów. Warto dodać, że pianista – w przeciwieństwie do Konkursu Chopinowskiego na instrumentach współczesnych – mógł wykonać poszczególne utwory w danym etapie na różnych instrumentach (maksymalnie na trzech). 28px Fortepiany Lp. Marka Rok produkcji MiejscowośćKraj № seryjny Ilość pedałów Zakres klawiatury Kolekcja 1. (Buchholtz) 2017 (1825–1826) Divišov 4 C1 – f4 – 6½ oktawy Narodowy Instytut Fryderyka Chopina 2. Érard 1837 Paryż 13871 2 C1 – a4 – 6⅔ oktawy Edwin Beunk 3. (Graf) 2007 (1819) Divišov (318) 4 C1 – f4 – 6½ oktawy Narodowy Instytut Fryderyka Chopina 4. John Broadwood & Sons 1847–1848 Londyn 16910 2 C1 – g4 – 6⅔ oktawy Chris Maene 5. Pleyel 1842 Paryż 9648 2 C1 – g4 – 6⅔ oktawy Edwin Beunk
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — I Międzynarodowy Konkurs Chopinowski na Instrumentach Historycznych · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.