Dane taktyczno-techniczne Okręt był niewielkim, przybrzeżnym torpedowcem. Długość na konstrukcyjnej linii wodnej wynosiła 47,3 metra (45,9 metra między pionami), szerokość 5,3 metra i zanurzenie 2,7 metra. Wyporność standardowa wynosiła 134 tony, zaś pełna 152 tony. Okręt napędzany był przez maszynę parową potrójnego rozprężania o mocy 2300 KM, do której parę dostarczały dwa kotły –Schulz. Jednośrubowy układ napędowy pozwalał osiągnąć prędkość 26,5 węzła. Jednostka zabierała zapas 30 ton węgla, co zapewniało zasięg wynoszący 2600 Mm przy prędkości 12 węzłów.
Okręt wyposażony był w trzy pojedyncze wyrzutnie torped kalibru 450 mm umieszczone na pokładzie. Uzbrojenie artyleryjskie stanowiły dwa pojedyncze działka pokładowe kal. 47 mm L/33 Hotchkiss.
Załoga okrętu składała się z 21 oficerów, podoficerów i marynarzy.
Służba W 1910 roku na podstawie zarządzenia o normalizacji nazw „Natter” utracił swą nazwę, zastąpioną numerem 18. W 1911 roku z jednostki zdemontowano uzbrojenie artyleryjskie i jedną wyrzutnię torped, a okręt stał się ruchomą baterią torpedową bazy morskiej w Puli.