Podstawą były wyniki analizy mitochondrialnego oraz jądrowego DNA.
W Polsce występują dwa pierwsze gatunki.
Z Czech i Węgier znane są mieszańce padalca zwyczajnego oraz kolchidzkiego.
Zasięg występowania Padalec kolchidzki występuje od Czech i regionu Bałtyku w Europie Środkowej aż do Iranu oraz prawdopodobnie we wschodniej Skandynawii i na północno-wschodnich Bałkanach. Jego zasięg występowania w Polsce nie jest dokładnie zbadany. Przypuszczalnie obejmuje południowo-wschodnią i wschodnią część kraju.
Natomiast padalec zwyczajny (sensu stricto) zamieszkuje Europę Zachodnią i Środkową, północno-zachodnie Bałkany i prawdopodobnie zachodnią Skandynawię.
Morfologia Morfologia padalca kolchidzkiego jest niedostatecznie poznana. Różnice pomiędzy tym gatunkiem a padalcem zwyczajnym (sensu stricto) są zestawione w poniższej tabeli: padalec kolchidzkiAnguis colchica padalec zwyczajnyAnguis fragilis tarcze przedczołowe oddzielone (pileus typu C), mogą stykać się narożami (B), rzadko krawędziami (A) stykają się krawędziami (A) otwór słuchowy wyraźny niewyraźny liczba rzędów łusekna tułowiu 26–30 24–26 turkusowe plamkina grzbiecie,() częste u samcówrzadkie u samic rzadkie, tylko u samców niebieskie ubarwieniespodu ciała samce samice Szczyt głowy lub też czaszkowa okolica głowy (jej powierzchnia grzbietowa) u jaszczurek czy węży