Akcjonariuszami, oprócz Samuela Fränkla, zostali jego syn Albert oraz zięć Josef Pinkus.
Offene Handelsgesellschaft S. Fränkel (1864–1914) mały|lewo|Plan zakładów S. Fränkel z przełomu XIX i XX wieku Felix Triest w wydanej w 1865 r. książce przedstawił przedsiębiorstwo Fränkla jako „działającą od 30 lat i prężnie rozwijającą się firmę”. Zdaniem Triesta, było to „wiodące przedsiębiorstwo na Górnym Śląsku”.
Po zakończeniu wojny prusko austriackiej (1866) zbudowano, według projektu Schmidta z Wrocławia, tkalnię mechaniczną o powierzchni 30 000 stóp kwadratowych. W 1869 wzniesiono apreturę i suszarnię przędzy. W samym zakładzie w Prudniku pracowało 600 osób, natomiast poza nim kolejne 5000, w charakterze pracowników spółek komandytowych w filii w Korfantowie, Głuchołazach oraz Kietrzu, bądź chałupników wykorzystujących warsztaty domowe. Dla spółki S. Fränkel działało łącznie 2000 krosien ręcznych oraz 213 maszynowych. Powierzchnia fabryki wynosiła 48 morgów. Energię dostarczało do niej 7 maszyn parowych o łącznej mocy 150 koni mechanicznych. Według Augustina Weltzla, prudnicka fabryka przodowała wśród niemieckich producentów wyrobów adamaszkowych, a jej tkaniny sprzedawano na całym świecie. mały|Zakład Fränkla wraz z gazownią Rozbudowę i modernizację zakładu kontynuowano w latach 70. XIX wieku.