Ucieczka i okoliczności śmierci Pierwsze dwie próby ucieczki zakończyły się niepowodzeniem pozostając jednak bez jakichkolwiek konsekwencji. Podczas trzeciej para zdecydowała się uciec w towarzystwie znajomej, z którą wieczorem 26 stycznia 1967 r. udała się rowerami do dworca w podberlińskim Zeuthen, skąd wszyscy pojechali dalej kolejką miejską S-Bahn do wschodnioberlińskiej dzielnicy Adlershof. Stamtąd udali się w rejon umocnień granicznych, który Sahmland znał w związku z pracą w pobliskiej oczyszczalni ścieków. Warunki pogodowe były tej nocy złe, widoczność utrudniały padający deszcz oraz wiatr. W okolicznościach niniejszych trójka uciekinierów czołgała się pomiędzy nierównościami terenu, po czym zbliżyła się do pierwszego z płotów zabezpieczających, który Sahmland przeciął nożycami do cięcia drutu. Podczas próby ominięcia płotu sygnałowego uruchomił jednak około godziny 2.30 urządzenie alarmowe. Pełniący służbę na jednej z wieżyczek wartownicy natychmiast otworzyli ogień trafiając mężczyznę, ten kontynuował jednak ucieczkę dopadając brzegu Teltowkanal oddzielającego dwie części Berlina, po czym wskakując do wody skierował się ku nabrzeżu Berlina Zachodniego. Żołnierze wojsk granicznych kontynuowali pościg strzelając nawet w momencie gdy Sahmland osiągnął już przeciwległy brzeg kanału.