Zęby ekwatoriusa przypominały zęby gryfopiteka. Na podstawie samych zębów nie można odróżnić tych dwóch rodzajów naczelnych. Miały grube szkliwo. Przyśrodkowy siekacz szczęki cechuje się szeroką koroną, na powierzchni zębowej widnieje wydatny guzek. Kolejny siekacz charakteryzuje się asymetrią korony. Ma on też obręcz. Dolny kieł ma niską koronę. Budowa kłów odgrywa istotną rolę w systematyce mioceńskich człekokształtnych i odmienności pomiędzy kłami ekwatoriusa i keniapiteka, u którego miały wysoką koronę, należały do argumentów za rozdzieleniem ich jako odrębnych rodzajów. Zęby policzkowe nie mają prawie obręczy, ich redukcja odróżnia ekwatoriusa od grifopiteka.
Kręgosłup był długi i giętki. Kręgi skrywają eliptyczny lub trójkątny kanał kręgowy. Wyposażone są w mierzące niecałe 2 cm smukłe wyrostki kolczyste, a także w wyrostki stawowe górne o powierzchniach stawowych ułożonych strzałkowo i wyrostki stawowe dolne, lepiej zbudowane od górnych. Prymitywnej budowy mostek współtworzą szerokie i płaskie segmenty, podobne do prokonsulowych. Żebra mają sercowatego kształtu trzony. Potężne pierwsze żebro różni ekwatoriusa od dzisiejszych pawianów, kąt żebra zaś również od prokonsula. Kształt klatki piersiowej jest niezaawansowany ewolucyjnie.