Adolf ubiegł Hohenstaufów, koronując w lipcu 1198 Ottona w tradycyjnym miejscu koronacji królów rzymskich, Akwizgranie (koronacja Filipa odbyła się w Moguncji).
Mimo wezwań papieża Innocentego III do pokoju trwała wojna, w wyniku której obie strony pustoszyły dobra arcybiskupa. W 1201 papież opowiedział się po stronie Ottona. Mimo papieskich nacisków, aby Adolf także wspierał Ottona w 1204 Adolf przeszedł na stronę przeważających wówczas Hohenstaufów. Ogłosił ponowny wybór Filipa na króla i w styczniu 1205 koronował go w Akwizgranie. Czyn ten oznaczał zerwanie z papieżem i w maju 1205 Adolf został ekskomunikowany i pozbawiony urzędu. Wrogie wobec arcybiskupa było także sprzyjające Ottonowi mieszczaństwo Kolonii. Nowym arcybiskupem został mianowany Bruno z Sayn i Adolf rozpoczął kilkuletnią wojnę przeciwko niemu. Sytuację Adolfa pogorszyła śmierć Filipa w 1208, wskutek czego ostatecznie ustąpił.
Gdy jednak doszło do konfliktu między Ottonem a papieżem, Innocenty III złożył z urzędu następcę zmarłego w międzyczasie Brunona, Dytryka z Hengebach i przywrócił na