thumb|Początek Reguły Mistrza w rękopisie z pierwszej połowy IX wieku, spisanym w Akwizgranie. Bayerische Staatsbibliothek, Monachium, sygnatura BSB Clm 28118 Reguła Mistrza () – anonimowa reguła zakonna napisana najprawdopodobniej w pierwszej połowie VI wieku; uważana za jedno ze źródeł, na których oparł się Benedykt z Nursji, pisząc Regułę benedyktyńską.
Rękopisy Zachowały się trzy rękopisy zawierające całość tekstu Reguły Mistrza. Najstarszy z nich, przechowywany w Bibliothèque nationale de France w Paryżu, datowany jest na koniec VI lub początek VII wieku. Prawdopodobnie został skopiowany w skryptorium Kasjodora. Rękopis ten jedyny przekazał Regułę jako odrębny, samodzielny tekst.
Następny z rękopisów został spisany w pod Akwizgranem w pierwszej połowie IX wieku. Natomiast ostatni rękopis powstał w w roku 1466. Reguła Mistrza w tych rękopisach jest częścią Kodeksu reguł (Codex Regularum) Benedykta z Aniane. Ponadto zachowało się kilkanaście innych rękopisów, w których znajdują się – niekiedy obszerne – fragmenty tekstu.
Zawartość W Regule spisano zasady życia zakonników w konkretnym, niewymienionym z nazwy, klasztorze liczącym 26 mnichów. Na czele klasztoru stał – niebędący kapłanem – opat, któremu w zarządzaniu pomagali dwaj prepozyci i szafarz.