Po II wojnie światowej Po 1945 kościół stał nieużytkowany i niszczał, oryginalne wyposażenie nie zachowało się. Poświęcenie pod obecnym wezwaniem nastąpiło w 1957 (filia parafii św. Henryka z Sulęcina). Kilkakrotnie po wojnie odmalowywano wnętrze, zmieniono pokrycie dachowe, odsłonięto ceglany wątek żeber sklepienia i ścian (sklepienie krzyżowo-żebroweBogdan Kucharski, Piotr Maluśkiewicz, Ziemia Lubuska, SiT, Warszawa, 1996, s.311, ) oraz położono nową posadzkę.
W kościele znajduje się epitafium kamienne J.Ch. Simonsa, który zmarł w 1753. Ma ono formę barokowego kartusza. W zachodniej ścianie (wieża) portal ostrołukowy.
Przypisy
Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie sulęcińskim Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny Kategoria:Kościoły w dekanacie Sulęcin Kategoria:Ostrów (wieś w województwie lubuskim) Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Sulęcin