Etiologia i epidemiologia Wywołujący chorobę grzyb zimuje zarówno na opadłych liściach, jak i na porażonych pędach. Na martwych pędach i liściach jako saprotrof rozwija się forma płciowa, wiosną wytwarzająca zarodniki workowe dokonujące infekcji pierwotnej. Na infekcję szczególnie podatne są młode pędy. Infekcji i rozwojowi choroby sprzyja długotrwała wilgotna pogoda i temperatura 18-25 °C. W sezonie wegetacyjnym w porażonych częściach rośliny wytwarzane są zarodniki konidialne dokonujące infekcji wtórnych i rozprzestrzeniające chorobę.
Ochrona Zapobiega się chorobie poprzez: uprawianie odmiany mało podatnych, przewietrzanie plantacji i niedopuszczanie do zagęszczenia plantacji poprzez usuwanie chwastów, uprawę przy drutach i usuwanie nadmiaru pędów, prawidłowe nawożenie azotem, unikanie deszczowania, wycinanie do końca maja wszystkich latorośli, a zaraz po zbiorach pędów owoconośnych, usuwanie z pobliża plantacji dziko rosnące malin i jeżyn, gdyż mogą one stanowić źródło infekcji. Wszystkie te zabiegi agrotechniczne chronią maliny także przed innymi chorobami grzybowymi. W przydomowych uprawach mogą wystarczyć. Na plantacjach zabiegi chemiczne stosowane do zwalczania takich chorób, jak zamieranie malin, czy szarej pleśni zwalczają również antraknozę.