Tworzą one harmoniczny układ dźwięków cis-moll.
W prezbiterium znajduje się duży krzyż, a niżej umieszczona jest płaskorzeźba przedstawiającą gołębicę – symbol Ducha Świętego. Pod nią widnieje postać Matki Bożej oraz wypisanych jest 10 cnót ewangelicznych. Spod kalenicy dachu i przez między przesuniętymi ścianami w środku prezbiterium przechodzi duża szczelina, z której wydobywa się światło. Uwagę przyciąga niepowtarzalny w swoim wyglądzie stół ołtarzowy. Mensę wsparto na dwóch połowach głazu narzutowego. Z lewej strony, na ścianie prezbiterium, umieszczone jest tabernakulum, które kształtem nawiązuje do ogólnej bryły świątyni. Wykonane jest z blachy mosiężnej w całości pokrytej złotem dukatowym. Na drzwiczkach umieszczone są kielich i hostia. Po prawej stronie ołtarza znajduje się nawa boczna, dyskretnie odgrodzona balustradą. Modlą się w niej anuncjatki. Pomimo tego, że są zakonem klauzurowym, w czasie mszy św. i nabożeństw mogą wspólnie przeżywać modlitwę z wiernymi. Na lewej ścianie wiszą dwa obrazy namalowane przez artystę Wieńczysława Pyrzanowskiego. Ukazują założycieli zgromadzenia anuncjatek oraz marianów: św. Joannę de Valois oraz św. o. Stanisława Papczyńskiego. Po przeciwnej stronie jest obraz przedstawiający objawienie Matki Bożej pasterzowi Mikołajowi Sikatce. We wnętrzu kościoła dominuje drewno. Użyto go m.in.