W 1939 we Francji pełnił służbę w Sztabie Naczelnego Wodza na stanowisku referenta. W 1940 pełnił obowiązki oficera łącznikowego Sztabu Naczelnego Wodza przy Wojskowej Misji Francuskiej. W tym samym roku, po ewakuacji do Wielkiej Brytanii, został przydzielony do dowództwa I Korpusu Polskiego. W 1941 został przeniesiony do Inspektoratu Pociągów Pancernych na stanowisko oficera sztabu. W 1943 pełnił służbę w Wydziale Studiów Sztabu Naczelnego Wodza w Londynie. 26 września 1946 Tymczasowy Rząd Jedności Narodowej pozbawił go obywatelstwa polskiego razem z 75 innymi oficerami, którzy wstąpili do Polskiego Korpusu Przysposobienia i Rozmieszczenia.
Po zakończeniu służby pracował w Instytucie Polskim i Muzeum gen. Sikorskiego w Londynie. Znał języki: angielski, francuski, niemiecki i rosyjski.
W roku akademickim 1920–1921 był członkiem Korporacji Akademickiej Konwent Polonia, a w latach 1964–1984 seniorem.