Gerard wykorzystał też kłopoty arcybiskupa w konflikcie o Zülpich i aktywnie wspierał Ludwika w dalszych walkach przeciwko Fryderykowi Habsburgowi.
Gdy po ostatecznej klęsce Fryderyka Habsburga w 1322 rozpoczął się konflikt między Ludwikiem Bawarskim a papieżem Janem XXII, Gerard stopniowo nawiązywał kontakty z papieżem, pragnąc w ten sposób zapewnić wybór swego syna Walrama na arcybiskupa Kolonii. Co prawda jeszcze w 1324 tego samego dnia miał miejsce ślub Ludwika IV Bawarskiego oraz syna Gerarda, Wilhelma z dwiema siostrami, córkami hrabiego Holandii i Hainaut Wilhelma I, jednak odtąd Gerard odsunął się od Ludwika. W 1327 zdecydował się nie towarzyszyć mu w wyprawie do Italii na koronację cesarską, aby nie zrazić do siebie papieża. Wkrótce potem zmarł.
Polityka Gerarda sprawiła, że stał się najpotężniejszym księciem na terenie Nadrenii.
Rodzina Wilhelm był dwukrotnie żonaty. Pierwsza żona, nieznana z imienia, pochodziła z rodu hrabiów Kessel. Drugą żoną była Elżbieta, córka hrabiego Brabancji-Aschot Gotfryda.