Władcy Francji i Nawarry nie wyrazili zgody na walki z jego udziałem, natomiast król Kastylii pozwolił mu stoczyć pojedynek z Diegem de Guzman, synem wielkiego mistrza Zakonu Calatrava. Walka odbyła się 3 lutego 1447. Gdy Jacques zaczął uzyskiwać przewagę, król przerwał starcie. W 1449 Jacques wyruszył do Stirling w Szkocji, by wziąć udział w zbiorowej walce z miejscowym klanem Douglasów. Turniej miał miejsce 25 lutego 1449. Widownia liczyła około sześciu tysięcy ludzi. Po stronie Jacques’a walczył między innymi jego stryj Simon.
Książę Burgundii wysoko cenił nie tylko męstwo i sprawność bojową rycerza, ale również jego talenty dyplomatyczne. W 1451 wysłał go w poselstwie do papieża i króla Francji.
Śmierć Jacques de Lalaing zginął śmiercią godną rycerza, podczas buntu miasta Gandawy przeciwko Burgundczykom, 3 lipca 1453. W trakcie oblężenia twierdzy Poucques, gdy nadzorował ostrzał murów, został trafiony pociskiem wystrzelonym przez obrońców. Na wieść o stracie najlepszego rycerza Filip Dobry wpadł w furię i zapowiedział okrutną zemstę. Po zdobyciu zamku kazał powiesić wszystkich żołnierzy w fortecy, darując życie jedynie księżom i nieletnim chłopcom.