Kombinat planował produkcję własnych ciągników rolniczych o średniej mocy „Ferrari-Igloopol”. W 1987 roku prowadzono rozmowy w sprawie powołania polsko-włoskiej spółki, a ciągniki miały być produkowane w zakładzie w Skawinie, jednak wspólne przedsięwzięcie nie doszło do skutku. W 1989 roku przymierzano się do przejęcia części Stoczni Gdańskiej, gdzie planowano produkcję małych ciągników rolniczych i przyczep dla rolników indywidualnych, oraz planowano otworzyć, salon importowanych z zachodu, samochodów i maszyn.

W końcu lat 80. w zakładzie metalowym w Manasterzu rozpoczęto produkcję elektrowni wiatrowych. W 1988 roku przejęto „Fermstal” w Dynowie, a w 1989 roku przejęto fabrykę wentylatorów w Olkuszu. Prowadzono produkcję w kooperacji z WSK Mielec (usterzenia do samolotów An-2 w Pustkowie), elementy pomp wtryskowych do silników „Leyland” (w Kolbuszowej). „Igloopol” na własne potrzeby posiadał zakłady remontowo-budowlane i produkcji materiałów budowlanych. Posiadano cegielnie w Dębicy, Podborzu i Proszowicach, oraz zakład prefabrykacji betonów w Sieniawie, tartaki w Smolniku i Bieszczadach. Produkowano pustaczarki i betoniarki. Budowano domy i bloki mieszkalne dla własnych pracowników. Prowadzono także produkcję odzieży ochronnej dla pracowników w Straszęcinie, wypał węgla drzewnego w Bieszczadach i Beskidzie Niskim.