Premiera Na premierze w dniu 4 kwietnia 1832 roku pojawiło się zaledwie pięćset osób. Publiczność jakby miała za złe autorowi, że zamiast leżeć w łóżku, odważył się napisać śmieszne dialogi. Wprawdzie niektóre sceny zostały nagrodzone oklaskami, ale po kwestii wygłoszonej przez amanta Menjaud, rozległ się gwizd. Aktor zlany strugami deszczu wpadł na scenę i otrzepując się powiedziałː Co za pogodaǃ Tak przesiąkłem wodą, jak wino dla pensjonarekǃ Ktoś na widowni poczuł się dotknięty i wyraził swój protest. Urażony Dumas nie zgodził się, by na koniec przedstawienia wymieniono jego nazwisko.
Recenzenci potraktowali sztukę obcesowo. Lesur z L'Annuarie historique stwierdził, że ci którzy nie wybrali się do Komedii Francuskiej nie mają czego żałować, a kronikarz La Gazette de France, że mimo wartkich i naturalnie brzmiących dialogów intryga nie grzeszy zdrowym rozsądkiem, a postacie są mało wiarygodne.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Sztuki teatralne Aleksandra Dumasa (ojca) Kategoria:Utwory literackie z 1832