Planów tych ostatecznie nie zrealizowano.
Nie udało się również stworzyć skansenu archeologicznego na grodzisku w Lubomi, jednak znaczące wyniki badań wykopaliskowych (Syrynia, Lubomia), a przede wszystkim zbiory izby regionalnej Towarzystwa Miłośników Ziemi Wodzisławskiej pozwoliły Szydłowskiemu na utworzenie w 1971 roku Muzeum w Wodzisławiu Śląskim.
W 1969 roku zaczął prowadzić zajęcia z zakresu archeologii Polski w Instytucie Historii Wydziału Humanistycznego Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach. 1 października 1973 zrezygnował z pracy w Muzeum Górnośląskim w Bytomiu, by objąć pełny etat w Instytucie Historii nowo powstałego Wydziału Nauk Społecznych Uniwersytetu Śląskiego w Katowicach.
W 1977 roku otrzymał habilitację na podstawie rozprawy Grupa dobrodzieńska jako wyraz lokalnych przemian w schyłkowej fazie kultury przeworskiej w Instytucie Historii Kultury Materialnej PAN w Warszawie.
W 1985 roku objął funkcję kierownika nowo utworzonego Działu Archeologii w restytuowanym rok wcześniej Muzeum Śląskim w Katowicach.
W 1988 roku przyznano Jerzemu Szydłowskiemu tytuł profesora nadzwyczajnego Uniwersytetu Śląskiego, dzięki czemu mógł w 1991 roku utworzyć Zakład Archeologii. Łącznie był promotorem około 60 prac magisterskich i 3 doktorskich.