We wrześniu 1939 był członkiem Miejskiego Obywatelskiego Komitetu Społecznego. Od końca 1939 był przez rok wikariuszem generalnym w diecezji lubelskiej. Ponadto w lipcu 1940 znalazł się w gronie Rady Opiekuńczej i Powiatowej w Lublinie. Jednocześnie pod koniec 1940 decyzją ks. rektora Antoniego Szymańskiego zajął się organizowaniem tajnego nauczania na KUL.
Został aresztowany w kwietniu 1941. Powodem była pomoc, jaką kapłan niósł prześladowanym ŻydomW. Bartoszewski, Z. Lewinowa, Ten jest z ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939-1945, wyd. 3 uzup., Świat Książki, Warszawa 2007, s. 176. . W lubelskiej siedzibie gestapo „Pod Zegarem” został poddany brutalnemu śledztwu. Następnie trafił do obozu Auschwitz, gdzie (jako więzień polityczny o numerze 14606) zginął.
Przypisy M. Kowal, Środowisko historyczne KUL w latach 1939-1945, [w:] Koło Naukowe Historyków Studentów KUL 1919-2004. Księga jubileuszowa, red. E.M. Ziółek, Towarzystwo Naukowe KUL, Lublin 2004, s. 33.
Bibliografia