Był także wicedziekanem dekanatu Iłża. W 1971 na Wydziale Prawa UW uzyskał stopień naukowy doktora nauk prawnych na podstawie napisanej pod kierunkiem Jakuba Sawickiego rozprawy pt. Ciężary stanu duchownego w Polsce na rzecz państwa od roku 1381 do połowy XVII wieku. W latach 1972–1977 był nauczycielem akademickim Wydziału Prawa Kanonicznego Akademii Teologii Katolickiej w Warszawie. W 1979 zakończył pełnienie funkcji proboszcza w Alojzowie i został zatrudniony jako wykładowca na Wydziale Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL. Tam też na podstawie dorobku naukowego i rozprawy pt. Obciążenia stanu duchownego w Polsce na rzecz państwa od połowy XVII w. do 1795 r. uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego i został zatrudniony na stanowisku docenta. W 1980 objął stanowisko kierownika Zakładu Historii Polskiego Prawa Kościelnego KUL. Równocześnie od 1984 prowadził zajęcia w Wyższym Seminarium Duchownym w Radomiu. W lutym 1990 został prodziekanem Wydziału Prawa Kanonicznego i Świeckiego KUL. W 1992 został profesorem nadzwyczajnym KUL. 17 maja 1997 prezydent RP nadał mu tytuł profesora nauk prawnych.
W 1986 został kanonikiem honorowym Kapituły Katedralnej w Sandomierzu, a w 1991 kapelanem honorowym papieża Jana Pawła II.
Zmarł w Lublinie.